Gürültülü düğün kutlamaları, uçan balAy, ilk evlenme döneminin coşkusunu geçti ve ... Evlendiğin kişi sana aşık olmadığına karar verdi. Artık onun yokluğuna özlem duymuyorsun, onun her sözüne ve şerefine hayran ol, seni dokunduğunda mutlulukla yas tut. Ve her geçen gün daha fazla korku ile eşinizi sevmediğinizi ve bir sonraki sevilmeyen kocanızla nasıl yaşayacağınızı bilmediğinizi anlayın. Ne yazık ki, bu tür durumlar oldukça yaygındır. Özellikle birkaç yıldır var olan evliliklerde yaygındır. Böyle evliliklerde yaşayan birçok kadın, kocalarını sevip sevmedikleri sorusuna cevap vermekte zorlanıyorlar. Evet, bir alışkanlık var, belki, saygı, bir tür sevgi var. Ama aşk, alas, artık yok. Eşlerin çoğu bu durumdan tamamen mahrumdur. Nihayet, ortak bir ev, ortak çocuk, ortak hedefler varsa, ne tür bir sevgi olabilir, nihayet! Ve sadece kendilerini birbirlerine sürttüler, alıştılar, alıştılar. Ama sevilmeyen insanın yanında acı çeken eşler de var, ama aynı zamanda hayatlarını bir şekilde değiştirmeye cesaret edemiyorlar. Haklılar mı? Peki, bu zor sorunun cevabını bulmaya çalışalım.
Sevilmemiş bir kocayla yaşamak buna değer mi?
Evet, maalesef, yaşadıktan sonra da oluyorEvlilikte bir süre, bir kadın aniden onun yanında bir yabancı ve sevilmemiş bir kişi olduğunu fark eder. Bu neden oluyor? Kim bilir? Bazen sevginin ortadan kalkmasının nedeni bazen kocaların küskünlüğünün neden olduğu bir dizi hayal kırıklığıdır ve bazen sadece yarı yarıya bir ilgisizlik kaybıdır. Ama gerçek şu ki, aşk gitti. Ve eğer bir kadın bu gerçeği doğal zayıf bilgelik ile alırsa iyidir. Daha sonra ona hazır olacak ve kocasına karşı ailede ve arkadaşça tavrında barışı korumaya çalışacaktır. Ancak, herkes böyle bir eylem için yeterli enerjiye sahip değildir. Kadınlardan biri evlilik tahvillerini bozuyor ve birileri sevgisiz insanla birlikte yaşamaya devam ediyor, gece yastıkla gizlice işkence ediyor ve hıçkırıyor. Kesinlikle sevilmeyen kocalar ile ayrıldılar, kadınlar kendi kendine yeterli, kendine güveniyorlar. Yalnız kalmayı tercih ederler, ama sevmedikleri istisna dışında hiçbir şeye sebep olmayan biriyle yaşamazlar. Kadınlar zayıf, savunmasız, hatta bazen çok derinden sarsılmış, risk almak istememektedir. Sevmedim, nefret dolu, ama yine de kocası, her zaman orada olan bir adam. Sadece bir erkekle oldukça güçlü yeni bir ilişki kuramadıkları için korkuyorlar. Onlardan kim haklı? Bu eşlerin her biri hakka sahiptir. Açıktır ki, bir kişi, ihtiyaç duyulduğunda, kocayla son mola hakkında bir karar vermelidir. Boşanma konusunda başka seçeneğimiz olmadığına inanırsak, akraba, akraba veya arkadaşlarının desteğini almak mantıklı olacaktır. Ne de olsa, tek bir kadına yardım etmeleri her zaman gerekli olabilir. Aksi takdirde, desteğin eski eşle temas kurması istenebilir, bu da istenmeyen bir durumdur. Birincisi, çünkü "öldü, öldü" ve yeni bir aile düşünmüş olmalı. Eski eş, bitmeden adamı bitirmeye başlarsa, onu yaratmak zor olacaktır. İkinci olarak, eski kocanın yine de geri geleceğini umuyor olması gerçeğinden de. O zaman neden yanıltmasın ve onu bir daha asla olmayacak bir şey için bekletsin? Sevmediği kocasını kırmaya karar veren bir kadın, benlik saygısının düşmemesini sağlamalı. Ne yazık ki, henüz mükemmel olmayan toplumumuzda, boşanmış bir kadının durumu hala evli bir eşin statüsünün altında. Boşanmış bir kadın, birçoğu tarafından, ailesini kurtaramayan, bir ya da yozlaşan kişi olarak algılanır. Bu, çoğu kişinin birbirini tanıdığı küçük kasabalar için özellikle geçerlidir. Bu durumda boşanma durumunda, genellikle hiç kimse ile başa çıkmayacak. Bir kadın basitçe mahk condm edilir, hepsi bu. Ve bu kınama, elbette, "boşanma" nın ruhuna baskı yaparak, insanların manzaraları altında küçülmeye zorluyor. Ancak, bu durumun çıkış yolu bu kadar karmaşık değildir. Bir kadının, başkalarını memnun etmek için yaşamadıklarını kesin olarak anlaması gerekir. Bu nedenle, komşuların veya iş arkadaşlarının bu konuda söyledikleri hakkında üzülmeye değmez. Hayatımız sadece bize aittir ve bu durumda nasıl davranacağımıza karar vermek bize kalmış. Peki, boşanma bir sebepten ötürü son derece istenmiyorsa? Nasıl olunur? Böyle bir evliliğin en iyi varyantının sevilmeyen kocayla ne olabileceğini düşünelim.
Hayat sevgisiz bir kocayla nasıl başlayabilir?
Kocalarını sevmeyen birçok kadın,Ortak çocuklardan dolayı evlenmeye devam eder. Bu anlaşılabilir bir şey - kendi babam başka birinin amcasından daha iyi ve çocukları onu seviyor. Ve annenin babaya dokunma tavrı onlara hiçbir şekilde dokunmamalıdır. Bu durumun oldukça yaygın olduğunu ve oldukça ağır olduğunu söylemeliyim. Sonuçta, bir kadın, bu durumda, çocukların esenliği uğruna kendi mutluluğunu feda eder. Bu ana zorluktur. Anne ve baba, tabi ki, çocuğa eşittir. Ve boşanma genellikle onun için çok derin bir psikolojik travmadır. Ancak, evde ebeveynler arasında sürekli skandallar varsa, çocuğun ruhuna eşit derecede güçlü darbeler verirler. Ve babanın ve annenin çocuğun kendi ilişkilerinden saklanması kolay değildir. Buna ek olarak, çoğu zaman, eşi, başarısız aile yaşamı nedeniyle çocukları için bilinçaltında suçlanmaktadır. Ve çocuklar ebeveynlerinin iç dünyasına çok hassas olan yaratıklar. İçlerinde suçluluk duygusu kesinlikle yaşar ve ömür boyu kalabilir. Tüm bunlar, sevilmemiş kocasıyla evlenmeyi planlıyorsa, bir kadın olarak görülmelidir. Ailenin skandalları asgari düzeye indirilmelidir, aksi halde ev çocuğun çocukluğunu bozacak cehenneme saldıracaktır. Ve belki tüm hayatım boyunca. Eğer ebedi kavgalar olmadan yaparsanız, bir mola karar vermek daha iyi olur. Sonunda, boşanma, çocukların babasıyla olan ilişkilerinin sonu anlamına gelmez. Buna ek olarak, boşanmadan sonra babanın çocuklarla aynı ailede yaşadıklarından daha çok çocuklara ulaşmaya başladığı görülür. Bu nedenle, eğer evlenmemiş bir kocayla gerçekten çok dayanılmaz bir evlilik yaşarsanız, aileyi sadece çocuk uğruna kurtarmamalısınız. İyi bir şeye yol açmayacak. Eh, ama senin yanında bekar bir kocanın varlığı ile mümkün olduğu zaman, dikkate değer - o gerçekten sevilen değil mi? Eğer cevap net değilse, muhtemelen bir şey gizlememek ve eşinizle temiz bir şekilde konuşmamak daha iyidir (eğer konuşma büyük bir skandal riskiyle bağlantılı değilse). Bu, gelecekteki birçok tartışmalı durumun ortaya çıkmasından kaçınmaya yardımcı olacaktır. Karısının kocasını ne kadar ateşli bir şekilde sevse de, er ya da geç kendisiyle birlikte hareket etmediği gerçeğinden istifa eder. Nihayetinde, bu tür evlilikler yaygındır. Bazen kadın kocasını sevmediğini düşünür, ama ona acı verir. Burada durum belirsizdir. Sonuçta, bazen sadece sevginin geçtiği görülüyor ve biz bir insanın yanında sadece acıma duygusu yaşıyoruz. Aşk farklı biçimlerde alabilir ve nefret bile olsa kendini ifade edebilir. Bu nedenle, eğer eşimizi sevmiyorsak, ama pişmanlık duyuyoruz, düşünmeliyiz - belki bu aşk biçimlerinden biri midir? Ve bu kişi olmadan hayatı hayal et. Onun kalp ağrısına neden olmayacak mı? Eğer varsa, her şey o kadar da kötü değildir. Daha sonra sevilmeyen bir kocayla yeniden hayat vermeye nasıl başlanacağı sorusu buna değmez. Sadece bir alışkanlık ve rutin bir rutin duyuları köreltti ve çaba göstererek onları yeniden canlandırmak mümkün. Ayrıca gerekli, çünkü duygularla yaşamak daha kolay olacaktır. Aynı zamanda bir kadının kocasıyla ayrılmak istediği, ama aynı zamanda boşanmadan sonra omuzlarına düşecek olan sorumluluktan korktuğu görülür. Bu tür kararsızlık, aslında, kocanın duygularının henüz geçmediğine dair bir göstergedir ve eşin onun bakımına ve katılımına ihtiyacı vardır. Bu durumda, kendini tam olarak anlamak ve bu kişinin yanında gerçekten iyi olduğunu fark etmesi gerekiyor. Ve bu olmadan o kötü olacak. Sonuçta, çoğu zaman gerçek mutluluğumuzun ne olduğunu çok iyi anlamıyoruz ve bir kimera kovalamaya başlıyoruz. Ve sonra kayıp cennete pişman oluruz, nihayet eski eşin tam ihtiyacımız olan kişi olduğunun farkına varırız. Ama zaten başka bir ailesi var ve bir şey değiştirilemez. Bir kelimede, sevilmeyen bir kocayla yaşamak ya da yaşamamak, soru muğlaktır. Ve her kadın onu bağımsız olarak çözmeli. Eğer bir sonraki - tamamen yabancı, olumlu duygulara neden olmazsa, bir kişi belki de onunla ayrılmak daha iyidir. Neden ona ve kendinize işkence edin? Her birimiz sevgi ve mutluluğa layık ve onları kurban edemezsiniz. Olumlu duygular hala mevcutsa ... O zaman belki de aileyi kurtarmak gerekir mi? Okumanızı tavsiye ederiz: